دوره 1، شماره 2، 1400، صفحات 79 - 93
نویسندگان : جعفر مرادی * و صادق مرادی

چکیده :
انقلاب علمی در قرن 17 و به دنبال آن پیشرفت‌های صنعتی در قرن 18 میلادی، زمینه دو تحول عمده در فضای شهر و برنامه ریزی شهری را پدید آورد؛ ابتدا لیبرالیسم در قامت کلاسیک خود با تاکید بر مفاهیم آزادی و کاهش نفوذ دولت در اقتصاد و سپس تغییرات انبوه و ناگهانی ناشی از تحولات صنعتی در شهرها رخ نمود. حرکت لیبرالیست‌های سوار بر موج تغییرات در شهرهای صنعتی، نتایج زیانباری همچون افزایش فاصله طبقاتی، ایجاد قطب‌های دارا و ندار و نابرابری در تعریف و دریافت حقوق شهروندی برای شهروندان را به دنبال داشت. در اواخر قرن نوزدهم، با تأثیرپذیری فضای شهرها از مباحث مطرح شده توسط خردمندان درباره لزوم توجه به زندگی اقشار مختلف، اندیشه لیبرالیست‌ها به سمت توجه به لزوم برقراری رفاه اجتماعی از طریق دست شفابخش نامرئی بازار در آستین اقتصاد آزاد، چرخش یافت و نئولیبرالیسم متولد شد. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی به دنبال تشریح جایگاه حقوق شهروندی در برنامه ریزی شهری مبتنی بر اندیشه نئولیبرالیسم می‌باشد. داده‌های موردنیاز پژوهش ازطریق مطالعات اسنادی گردآوری شده و به صورت کیفی در جهت تعیین مؤلفه‌های اساسی حقوق شهروندی مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد در برنامه ریزی شهری نئولیبرال، ابعاد اجتماعی و مدنی حقوق شهروندی با هدف ارتقای سطح رفاه اجتماعی مورد تأکید قرار می‌گیرد.

کلمات کلیدی :
لیبرالیسم – نئولیبرالیسم – برنامه ریزی شهری – حقوق شهروندی


مشاهده مقاله
100
دانلود
0
تاریخ دریافت
۲۰ شهریور ۱۴۰۰
تاریخ ریوایز
۲۰ آبان ۱۴۰۰
تاریخ پذیرش
۱۵ آذر ۱۴۰۰