دوره 1، شماره 2، 1400، صفحات 35 - 55
نویسندگان : امینه مؤیدیان * و عبدالکریم شاحیدر

چکیده :
دموکراسی یک روش حکمرانی مبتنی بر تصمیم¬گیری جمعیِ منبعث از خواست مردم است که به وسیله¬ی دواصل « نظارت همگانی» و «برابریِ مشارکت در امور سیاسی» به ظهور می¬رسد. گفتنی است دو اصل مذکور ربط وثیقی با حق¬های انسانی دارند و به موازات گسترش و ارتقاء حقوق بشر، گستره¬ی آنها نیز تغییرمی کند. امروزه اگر چه دموکراسی رایج¬ترین نظام سیاسی است، لیکن هنوز نظامی عالمگیر نیست و رژیم¬های اقتدارطلب و یا شبه دموکراتیک در کشورهای گوناگون یافت می¬شوند که درمواردی با نقض حقوق بشروحتی گاهی به صورت سیستماتیک صلح و امنیت داخلی و در موارد بسیار شدید صلح وامنیت بین¬المللی را تحت¬الشعاع قرارمی¬دهند. و اما با توجه به اینکه مفهوم صلح و امنیت در تعریف دموکراسی مستتر است، چرا که دموکراسی مفهومی است که در ذات خود نظامی ازحقوق بشرمورد حمایت جامعه بین¬المللی را دربردارد و از طرف دیگر هدف اصلی جامعه بین¬المللی دستیابی به صلح پایدار است، ارزیابی رویکرد حقوق بین¬الملل نسبت به این روش حکمرانی بسیار حائز اهمیت است. درواقع می¬توان این پرسش را مطرح نمود که آیا نظام حقوقی بین¬المللی، دموکراسی را به عنوان یکی از هنجارها و اصول الزام آور برای دولت¬ها مورد شناسایی قرار داده است یا خیر؟ پژوهش حاضر با بکارگیری روش توصیفی – تحلیلی با بررسی عملکرد نهادهای بین¬المللی جهانی از جمله مجمع عمومی، شورای امنیت واسناد و نهادهای منطقه¬ای به بررسی این موضوع پرداخته است. فرض بر این است که اگر چه هنوز قاعده عامی برای ملزم کردن دولت¬ها به داشتن حکومت دموکراتیک درحقوق بین¬الملل موضوعه وجود ندارد ولی دموکراسی به مقوله حقوق نرم بین¬المللی از جمله نطق¬های سیاسی، اعلامیه¬ها وغیره به طور فزاینده¬ای وارد شده است و به دیگر سخن باید گفت که امروزه حقوق بین¬الملل نسبت به مقوله دموکراسی بی توجه نیست

کلمات کلیدی :
حقوق بشر، دموکراسی، حقوق بین¬الملل، حق تعیین سرنوشت


مشاهده مقاله
101
دانلود
0
تاریخ دریافت
۲۳ شهریور ۱۴۰۰
تاریخ ریوایز
۲۳ آبان ۱۴۰۰
تاریخ پذیرش
۱۵ آذر ۱۴۰۰