دوره 1، شماره 3، 1400، صفحات 69 - 82
نویسندگان : علیرضا پاک نژاد *

چکیده :
آمار فرزندکشی ثبت رسمی درسال 1399 درایران 75 نفر بود. نگرانی از رشد روز افزون این حوادث، ضرورت تفکر اساسی را می‌طلبد. بازنگری در مواد 301 و 306 قانون مجازات اسلامی مصوب1392که عدم قصاص پدر در قتل فرزند را به عنوان مجازات این جرم در نظر گرفته است با شرایط موجود جامعه بازدارنده نیست؛ چراکه این عدم تناسب نتوانسته در کاهش نرخ فرزندکشی موثر باشد. برای رفع این معضل با شرایط فعلی چه تدابیر و راهکارهای کم‌هزینه و سریع می‌تواند موثر واقع شود؟ هدف این مقاله بیان پاسخ ها به این پرسش در قالب روش توصیفی و تحلیلی است . البته یافته‌های موجود از بررسی مقالات پژوهشگران در این زمینه به این نتیجه رسید که کارهای فرهنگی و آموزشی در درجه اول حل معضل فرزند کشی است و به این مقوله کمتر پرداخته شده است. البته اقداماتی همچون بسیج رسانه، تدارک تشکل‌هایی برای اعتراضات مسالمت‌آمیز در جامعه برای این امر از بابت اصلاح قانون، محوریت حمایت از کودک در مجالس وعظ و کلاس‌ها و تخصیص دروس دانشگاهی و تربیت مربی ویژه در آسیب شناسی فرزندکشی با کمک از فیلم‌ها و پویا نمایی و غیره مدنظر قرار گیرد. در الگوی پدافند غیرعامل این راهکار گنجانده شده است. در درجه دوم، نشست‌های کارشناسانه فقها و حقوق‌دانان عامل موثری می‌تواند باشد از بابت همسویی با قانون اخیر طرح جوانی جمعیت، اصلاح یا وضع قانون جدید.

کلمات کلیدی :
ترمیم قانون، پدافند غیرعامل، کار فرهنگی، فرزندکشی، قانون مجازات اسلامی، عدم قصاص


مشاهده مقاله
83
دانلود
0
تاریخ دریافت
۱۹ آبان ۱۴۰۰
تاریخ ریوایز
۲۷ دی ۱۴۰۰
تاریخ پذیرش
۲۷ بهمن ۱۴۰۰