امروزه با گسترش روابط بین المللی کشورها، با حجم وسیعی از قراردادهای بین المللی مواجه هستیم. قراردادهای تجاری دیگر مانند گذشته محدود به مرز های داخلی یک کشور نمی باشد و تجار علاقه مند به برقراری ارتباط و انعقاد معامله با تجار دیگر کشور ها هستند. قراردادهای تجاری بین المللی در مقایسه با قرارداد های داخلی ریسک بالاتری را به همراه دارند. عواملی مانند دوری از یکدیگر و عدم شناخت اعتبار تجاری از طرف مقابل و تفاوت مقررات کشور های مختلف در رابطه با قراردادهای تجاری بین المللی و عواملی از این دست، خطراتی هستند که تجار در انعقاد یک قرارداد بین المللی با آن مواجه می باشند. به همین دلیل تدارک یک تضمین مناسب در قرراداد، همواره مورد توجه هر یک از طرفین قرارداد بوده است. در این راستا دو دسته تضمینات شخصی و تضمینات مالی در نظر گرفته شده است. تضمینات شخصی شامل ضمانت های بین المللی و اعتبار نامه های تضمینی و تضمین شخص ثالث بوده و تضمینات مالی نیز شامل وثائقی از قبیل انواع رهن، شرط حفظ مالکیت و حق حبس می باشد. شناخت هر یک از این تضمینات و آثار و احکام آن ها انعقاد معاملات بین المللی را تسهیل و تسریع می نماید. در تحقیقی که پیش روست، هدف این بوده است تا با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی به این پرسش اساسی پاسخ داده شود که انواع این تضمینات کدامند و هر یک چه آثار و مزایایی را دارا می باشند؟ در زمینه تضمینات قراردادی، اتاق بازرگانی بین المللی و نیز کمیسیون حقوق تجارت سازمان ملل متحد نیز مقرراتی را تدوین نموده اند. با بررسی موضوع و کنکاش در قوانین مختلف این نتیجه حاصل گردید که؛ به طور تقریبی تضمینات شخصی و از جمله ضمانت نامه های مستقل، نسبت به سایر انواع تضمینات در معاملات، نو ظهور تر و پر کاربرد تر بوده است. سهولت صدور و استفاده از این نوع تضمینات آن را به یکی از پر کاربردترین تضمین معاملاتی تبدیل نموده است.

ضمانت بین المللی وثیقه مالی اعتبار قرارداد بین المللی تضمین