بررسی جایگاه و حدود مسئولیت صنایع در قبال آلودگی‌های دارای اثر سمی بر دستگاه عصبی و تحلیل آن از منظر عدالت زیست‌محیطی و حقوق سلامت عمومی حایز اهمیت می باشد. هدف از این مطالعه تحلیل ابعاد حقوقی، اخلاقی و سیاستی پاسخ به آلودگی‌های ناشی از فلزات سنگین دارای اثر سمی بر دستگاه عصبی در چارچوب عدالت توزیعی و پیشگیرانه می باشد . روش تحقیق به‌صورت ترکیبی تحلیلی–توصیفی بوده و داده‌ها از طریق مطالعه اسناد ملی و بین‌المللی حقوق محیط‌زیست، قوانین سلامت عمومی، و نمونه‌های قضایی مرتبط با آلودگی‌های صنعتی گردآوری شده است. تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از روش تحلیل محتوای تطبیقی و استنتاج حقوقی بر اساس میزان انطباق اصول مسئولیت‌پذیری صنعتی با الزامات عدالت زیست‌محیطی سنجیده شده است. نتایج مطالعه بیانگر فقدان سازو کارهای پیشگیرانه و جبرانی موثر در مواجهه با پیامدهای مزمن و دیررس آلودگی‌های نوروتوکسیک می باشد. یافته‌ها ی مطالعه نشان داد که ، فقدان ارتباط ساختاری میان شواهد علمی دربارۀ نوروتوکسیک و تعهدات الزام‌آور حقوق سلامت عمومی، دستیابی به عدالت محیطی را با چالش روبه‌رو کرده است.به نظر می رسد که ایجاد نظام جامع مسئولیت‌پذیری پیشگیرانه و تلفیق اصول عدالت زیست‌محیطی با سیاست‌های سلامت عمومی، برای کاهش خطرات نوروتوکسیک و تحقق سلامت پایدار جمعی ضروری است.

مسئولیت صنایع عدالت زیست‌محیطی آلودگی سمیت سیستم عصبی حقوق سلامت عمومی پیشگیری فلزات سنگین