موسسه آموزش عالی آپادانا فصلنامه تحقیقات نوین میان رشته ای حقوق 2783-3631 5 2 2025 10 01 The International Court of Justice's Approach to Enhancing Predictability in Maritime Delimitation; The Three-Step Delimitation in Light of the Black Sea Maritime Delimitation Case قدم نهادن دیوان بین¬المللی دادگستری در راستای پیش¬بینی پذیر نمودن تحدید حدود دریایی؛ تحدید حدود سه¬مرحله¬ای در پرتو قضیه تحدید حدود دریایی در دریای سیاه 8 45 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA کیان دانشجوی دکتری حقوق بین¬الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 2024 07 03 Although maritime delimitation is inherently an expression of territorial sovereignty, when other countries are involved, agreement becomes necessary. Maritime delimitation is the process in which overlapping maritime areas are separated by defining and determining specific lines, and unilateral delimitations have no place in international law, contrary to domestic law. According to paragraph 1 of articles 73 and 84 of the United Nations Convention on the Law of the Sea, to achieve an equitable solution, the delimitation of the Exclusive Economic Zone/continental shelf between states with opposite or adjacent coasts shall be effected by agreement in accordance with international law as referred to in Article 38 of the Statute of the International Court of Justice. Therefore, states can, for example, resolve their disputes by referring them to international courts and tribunals. It is worth mentioning that, given the customary nature of the delimitation process, the International Court of Justice initiated the development of principles and criteria for achieving an equitable solution for delimitation in the North Sea Continental Shelf cases, referred to as result-oriented equity. However, the criticism of this approach is that its application is subjective and discretionary, making judicial/arbitral proceedings for maritime delimitation unpredictable. In this regard, the Court eventually, in the Black Sea case, explicitly and formally established and prescribed the three-step delimitation method for the delimitation of the Exclusive Economic Zone and continental shelf; the judgment in this case is now considered the primary precedent for delimitation methodology. This paper aims to review the aforementioned judgment using a descriptive-analytical method and information collection in a library-based manner. اگرچه تحدید حدود دریایی اصالتاً نمودی از حاکمیت سرزمینی است، اما هنگامی¬که پای سایر کشورها به میان می¬آید، توافق ضرورت پیدا می¬کند. تحدید حدود دریایی فرآیندی است که در آن، با تعریف و تعیین خطوط مشخص، مناطق دریایی که با یکدیگر تداخل دارند، از هم جدا می¬شوند و تحدید حدودهای یک¬جانبه برخلاف حقوق داخلی، در حقوق بین¬الملل جایگاهی ندارند. مطابق بند 1 مواد 73 و 84 کنوانسیون حقوق دریاها، برای دستیابی به یک راه¬حل منصفانه، تحدید حدود منطقه انحصاری اقتصادی/فلات قاره بین کشورهای دارای سواحل مقابل یا مجاور با توافق و قرارداد براساس حقوق بین¬الملل به¬نحو پیش¬گفته در ماده 38 اساسنامه دیوان بین¬المللی دادگستری، تعیین خواهد شد. از این¬رو، دولت¬ها برای مثال می¬توانند با مراجعه به دیوان¬ها و محاکم بین¬المللی، به حل اختلاف¬هایشان بپردازند. البته شایان اشاره است، با عنایت به عرفی بودن فرآیند تحدید حدود، دیوان بین¬المللی دادگستری در قضیه فلات قاره دریای شمال، ابتکار عمل برای توسعه اصول و معیارهای دستیابی به راه¬حل منصفانه جهت تحدید حدود را آغاز نموده بود که از آن به عنوان انصاف نتیجه محور نام می¬برند. اما انتقادی که به این رویکرد وارد است، آن است که اعمال آن ذهنی و سلیقه¬ای است، به¬طوری که رسیدگی قضایی/داوری به تحدید حدود دریایی را پیش¬بینی ناپذیر می¬کند. در این راستا، سرانجام در قضیه دریای سیاه، دیوان رسماً و صریحاً روش تحدید حدود سه مرحله¬ای را برای تحدید حدود منطقه انحصاری اقتصادی و فلات قاره تبیین و تجویز کرد؛ چنان¬که امروزه رأی این قضیه به¬عنوان سابقه اصلی در مورد روش تحدید حدود شناخته می¬شود. بدین¬منظور در مقاله حاضر سعی شده است با روش توصیفی– تحلیلی و شیوه‌ی گردآوری اطلاعات به¬صورت کتابخانه‌ای، رأی پیش¬گفته را مورد بررسی قرار دهد. /downloadfilepdf/1705632