موسسه آموزش عالی آپادانا فصلنامه تحقیقات نوین میان رشته ای حقوق 2783-3631 5 2 2025 10 01 A Look at Commercial and Non-Commercial Legal Entities from the Perspective of Shia Jurisprudence نگاهی به اشخاص حقوقی تجاری و غیر تجاری از دیدگاه فقه امامیّه 46 57 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA مسلم دانشجوی دکترای فقه و حقوق، دانشکدهی الهیات، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. 2025 03 10 Legal entities, which are opposite to natural persons and are mostly mentioned in commercial law, are referred to a number of groups, populations, institutions, organizations, etc., which have a credit existence and rights and duties belong to them, has taken, except for what naturally only humans can have. The purpose of this article was to investigate and study about legal entities and their credibility in Shia jurisprudence sources and the opinions of Shia jurists about it. The research method in the present article was in the form of referring to reliable sources of jurisprudence, such as: verses of the Qur'an, the Sunnah of the Prophet (PBUH) and Imams (PBUH), opinions of great jurists and rulings of reason in this field. The target statistical community included: jurists, scholars of the Qur'an and Hadith, and lawyers. The sampling method used was by referring to the comprehensive and specialized electronic library of jurisprudence 3, by Akbar Rashidi Nia et al., and scanning authentic books. The findings of the present research include: confirmation of the existence of legal personality since the beginning of Islam, although with different titles such as Bait ol-Mal (exchequer), the signature of Shia jurists regarding the legitimacy of legal personality and other matters mentioned in the description of the article. The result is that the rights and duties that do not belong to a natural person can belong to legal entities, and jurisprudence also supports this matter. اشخاص حقوقی که در مقابل اشخاص حقیقی قرار دارند و بیشتر در حقوق تجارت از آن‌ها سخن به میان آمده، به عدّه‌ای از گروه‌ها، جمعیت‌ها، مؤسسات، سازمان‌ها و... اطلاق شده است که دارای وجود اعتباری بوده و حقوق و تکالیفی به آن‌ها تعلق گرفته است، مگر آن‌چه که بالطبیعه فقط انسان ممکن است دارای آن باشد. هدف از این نوشتار بررسی و مطالعه پیرامون اشخاص حقوقی و میزان اعتبار آن‌ها در منابع فقهی شیعه و نظرات فقهای امامیّه راجع به آن بوده است. روش تحقیق در مقاله‌ی حاضر به‌صورت مراجعه به منابع معتبر فقهی از جمله: آیات قرآن، سنّت پیامبر(ص) و ائمّه(ع)، نظرات فقهای عظام و حکم عقل در این زمینه بوده است. جامعه‌ی آماری مورد نظر نیز عبارت بودند از: فقها، علمای قرآن و حدیث و حقوق‌دانان. روش نمونه‌گیری به‌کار رفته از طریق مراجعه به کتاب‌خانه‌ی الکترونیکی و تخصصی جامع فقه۳، اثر اکبر راشدی‌نیا و همکاران و فیش‌برداری از کتب معتبر بوده است. یافته‌های تحقیق حاضر عبارت‌اند از: تأیید وجود شخصیت حقوقی از زمان صدر اسلام، البته با عناوینی متفاوت مثل بیت‌المال، امضای فقهای امامیه نسبت به مشروع بودن شخصیت حقوقی و سایر مطالبی که در مشروح مقاله ذکر گردیده است. نتیجه‌ی حاصل شده از این تحقیق این است که حقوق و تکالیف غیر قائم به شخص حقیقی، قابلیت تعلق گرفتن به شخص حقوقی را دارند و آموزه‌های فقهی نیز مؤیِّد این مطلب است. /downloadfilepdf/1829276