Apadana موسسه آموزش عالی آپادانا Biannual Journal Novel Interdisciplinary Legal Research فصلنامه تحقیقات نوین میان رشته ای حقوق 2783-3631 A Legal Analysis of Managing Overcrowded Classrooms through Information Technology: Safeguarding the Right to Quality Education and the Protection of Students’ Data تحلیل حقوقی مدیریت کلاس های پرجمعیت با بهره گیری از فناوری اطلاعات: تضمین حق بر آموزش باکیفیت و صیانت از داده های دانش آموزان FA mehrshad haddadi M.Sc. Student in Computer Engineering, Islamic Azad University, Tehran, Iran (Corresponding Author) مهرشاد حدادی دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول) marjan savarkoob M.Sc. in Computer Engineering, Department of Education, Boroujerd, Iran مرجان سوارکوب کارشناس ارشد مهندسی کامپیوتر، آموزش و پرورش، بروجرد، ایران mahnaz savarkoob Affiliated Faculty Member, M.A. in Painting, Islamic Azad University and Apadana University, Shiraz, Iran مهناز سوارکوب عضو هیئت علمی وابسته، کارشناس ارشد نقاشی، دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاه آپادانا، شیراز، ایران saeideh savarkoob Instructor, M.A. in Graphic Design, Science and Arts University, Tehran, Iran سعیده سوارکوب مربی، کارشناس ارشد گرافیک، دانشگاه علم و هنر، تهران، ایران Abstract Overcrowded classrooms not only reduce the quality of teaching but also disrupt the realization of the right to education guaranteed by Article 30 of the Constitution of the Islamic Republic of Iran and by international human rights instruments; moreover, the use of information technology as a compensatory measure raises new legal issues concerning privacy and students’ data. The purpose of this study was to develop an interdisciplinary model for employing information technology in the management of overcrowded classrooms and to assess its relationship with the legal obligations of the educational system. The research design was descriptive-survey and applied in purpose, and its normative layer relied on a descriptive-analytical method and documentary study of legal sources. The statistical population consisted of primary, lower-secondary and upper-secondary school teachers in Boroujerd during the academic year 1404-1405, from whom one hundred teachers were selected through stratified random sampling. Data were collected using a researcher-made questionnaire on the role of information technology in classroom management and a classroom observation checklist, and were analysed through the Pearson correlation coefficient, multiple regression and path analysis. The findings showed a positive and significant relationship between the use of information technology and students’ attention and participation, and a negative and significant relationship with the challenges of classroom management. Teachers’ digital skill acted as a moderating variable, and the effectiveness of technology depended on the quality of its application. It was concluded that the purposeful integration of information technology may be evaluated as a compensatory measure in fulfilling the state’s obligation to provide quality education. Nevertheless, the legitimacy of this measure depends on observing the principles of data minimisation, informed parental consent and equal access to digital infrastructure. چکیده کلاس های پرجمعیت افزون بر کاهش کیفیت تدریس، تحقق حق بر آموزش را که در اصل سی ام قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و اسناد بین المللی حقوق بشری تضمین شده است با اختلال روبه رو می سازند و به کارگیری فناوری اطلاعات به عنوان تدبیر جبرانی نیز مسائل حقوقی تازه ای در حوزه حریم خصوصی و داده های دانش آموزان پدید می آورد. هدف پژوهش حاضر تبیین الگویی میان رشته ای برای بهره گیری از فناوری اطلاعات در مدیریت کلاس های پرجمعیت و سنجش نسبت آن با تکالیف حقوقی نظام آموزشی بود. طرح پژوهش توصیفی–پیمایشی و از حیث هدف کاربردی بود و در لایه هنجاری از روش توصیفی–تحلیلی و مطالعه اسنادی منابع حقوقی بهره گرفت. جامعه آماری معلمان مقاطع ابتدایی، متوسطه اول و متوسطه دوم شهرستان بروجرد در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بودند که یکصد نفر از آنان به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه محقق ساخته نقش فناوری اطلاعات در مدیریت کلاس (توسط نویسندگان، ۱۴۰۴) و چک لیست مشاهده کلاسی گردآوری و با ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر تحلیل شدند. یافته ها نشان داد میان به کارگیری فناوری اطلاعات و توجه و مشارکت دانش آموزان رابطه مثبت و معنادار، و میان آن و چالش های مدیریت کلاس رابطه منفی و معنادار وجود داشت. همچنین مهارت دیجیتال معلم نقش تعدیل گر داشت و اثربخشی فناوری به کیفیت کاربرد آن وابسته بود. نتیجه گرفته شد که یکپارچه سازی هدفمند فناوری اطلاعات می تواند تدبیری جبرانی در ایفای تعهد دولت به تأمین آموزش باکیفیت ارزیابی شود، مشروط بر رعایت کمینه سازی داده، رضایت آگاهانه ولیّ و دسترسی برابر به زیرساخت دیجیتال. https://jmirl.apadana.ac.ir/downloadfilepdf/2526405